سه شنبه 20 بهمن ماه سال 1388
سارا حیدری
از شعار دین اسلام عامل وحدت تا ترویج زبان فارسی عامل وحدت
درست ۳۱ سال پیش در جنین روزهائی بود که انقلاب اسلامی بر ضد رزیم منفور پهلوی به پیروزی رسیدو رزیمی که بر پایه اسطوره سازی شونیسم فارس و استعمار انگلستان پایه گذاری شده بود تا با سیاست فاشیستی و شعار یک ملت یک زبان ملل ساکن در ایران را اسمیله نماید با کمک کلیه اقوام و ملل ساکن در ایران از بین رفت! در ابتدای حکومت اسلامی نیز برای از بین بردن انحصار ملت فارس بر ملل دیگر ساکن در جغرافیای ایران اصل ۱۵ و ۱۹ قانون اساسی به اصول قانون اساسی که در ان به برابری ملل و ازاد بودن تدریس زبانهای غیر از فارسی تاکید شده بود اضافه گردید و در ادامه نیز برای از بین بردن اختلافات شیعه و سنی یک هفته در سال را به نام هفته وحدت نامگذاری نمود! و تنها عامل وحدت در جغرافیای ایران را همانا دین مبین اسلام اعلام شد! و در سخنرانیها و بیانیه های متعدد سران حکومت اسلامی نیز به این مسئله تاکید گردید و شعار رزیم پهلوی در زمینه زبان فارسی عامل وحدت به فراموشی سپرده شد! و روند فارسی سازی مکانها- ملتها- شهرها- استانها.... و غیره نیز متوقف گردید و تحقیر ملل نیز بر اساس قانون ممنوع گردیده و برای ان مجازات در نظر گرفته شد! اما پس از انقلاب اسلامی به تدریج حکومت به ظاهر اسلامی هرچه قدر از موازین اسلامی دورتر گردید به فاشیست و نزادپرستی نزدیکتر شد و اعمالی که در رزیم گذشته به انجام می رسید این بار تحت لوای اسلام با شدت بیشتری ادامه یافت! و حتی اعمالی که رزیم از انجام ان وحشت و اکراه داشت نیز توسط رزیم جدید بدون در نظر گرفتن موازین حقوق بشر با شدت به انجام رسید! که باعث ناامیدی کلیه ملل ساکن در ایران گردید. هم اکنون کار به جائی رسیده هست که رزیم از بودجه بیت المال که متعلق به کلیه ملل ساکن در این اب و خاک می باشد سالانه صدها میلیارد تومان صرف گسترش زبان فارسی در ایران و جهان می نماید و سیاست اسمیلاسیونی خود را با شدت بیشتری به انجام می رساند! اگر در گذشته تنها اسامی شهرها و روستاها را عوض می کردند رزیم جدید پا را از ان فراتر نهاده و علاوه بر تغییر این اسامی مبادرت به تغییر اسامی رودخانه ها- کوهها- چشمه ها-کوچه ها- ...و هم اکنون نیز با دخالت اشکار در زندگی خصوصی ملل ساکن در ایران اسامی کودکان به زبانهای مادری را نیز بر نمی تابد و سر در مغازهها و شرکتها را نیز به فارسی عوض می نماید که نشان از عدول رزیم از موازین سابق خویش که به اسلام به عنوان عامل وحدت تاکید می گردید شده هست! این عمل رزیم یاد اور خاطرات کمونیسم روسیه می باشد که تحت لوای برادری و برابری ملل سعی در از بین بردن هویت ملی و دینی ملتهای ساکن در جغرافیای شوروی سابق نموده بود که همه می دانیم چه سرنوشت تلخی انتظار ان را می کشید! با یک مقایسه بین حکومت فعلی ایران و حکومت شوروی سابق می بینیم که این دو سیستم هیچ گونه تفاوت ماهوی با یکدیگر ندارند و در کلیه عوامل برابری می کنند حتی رزیم کمونیستی حداقل به ملل خود یک سری ازادی از جمله تدریس به زبان مادری را داده بود اما این رزیم این حداقل را نیز نداده و از حداقل ازادی نیز محروم نموده هست! در این بین یک تفاوت دیگر نیز بین این دو حکومت وجود دارد! که ان عبارت از: فشار کمونیسم بر ملل ساکن در جغرافیای تحت نفوذ خود برای عدم ایمان به خدا و ممنوعیت برگزاری مراسم مذهبی و دینی موجب گرایش مردم به دین شد اما در نقطه مقابل اعمال رزیم به ظاهر اسلامی حاکم بر ایران موجب گریز از دین و بی ایمانی نسبت به دین و گسترش فحشا و بی بند وباری در جامعه متعصب اسلامی ایران گردید و حتی کار به جائی رسید که تعداد زیادی از ملل از دین زده شده و فوج فوج به مسیحیت گرایش پیدا نمایند! که در اولی باعث نتیجه مثبت و در دومی باعث نتیجه منفی در جامعه گردید! حال نیز شونیسم نزادپرست فارس که تا کنون در زیر قبای اسلام خود را مخفی نموده بود و اعمال شنیع خود را انجام می داد پس از اینکه از اگاهی مردم از شعارهای تو خالی خود اگاهی یافت پرده حجب و حیا را کنار زده و اینبار با یک عقب گرد به گذشته زبان فارسی را عامل وحدت بخش کشور ایران اعلام نمود! که این عمل در اینده عواقب وخیمی را برای رزیم به ارمغان خواهد اورد! در این بین مردم و ملل ساکن در ایران باید با اگاهی از فریبکار بودن شونیسم فارس که خود را مانند هفت رنگ از رنگی به رنگ دیگر در می اورد مواظب باشند که تجربه گذشته تکرار نگردد و این بار سرنوشت خویش را به احزاب دیگر که در پشت ظاهر فریبنده خود ایدههای خطرناک شونیستی دارند ندهند و حقوق اولیه و اساسیشان را خود به دست بگیرند!
![[image_1+(8).jpg]](http://1.bp.blogspot.com/_6Hy2o7nRO_4/SCHT_qHbq1I/AAAAAAAAAIc/hvU0insypd8/s1600/image_1%2B(8).jpg)
سی و یک سال پیش کارگران و زحمتکشان با شنیدن این خبر در ساعت 14 بعد از ظهر 22 بهمن از رادیو و تلویزیون که "ازاین ساعت دیگر ارتش با دولت نیست " بهترین لحظات زندگی از جلوی چشمانشان رژه رفت . احساس آزادای و برابری چنان در وجود تک تکشان پر وبال می زد ، که با هیچ زمان دیگری قابل مقایسه نبود . در آن لحظات عشق و دوست داشتن را با تمام وجود لمس می کردند . کارگران و زحمتکشان و در یک کلام اکثریت توده های به تنگ آمده چنین تصور می کردند که دیگر تمام شده و پس از قرنها دیکتاتوری را بجای گاه واقعی اش ( زباله دان تاریخ) توانستند بیندازند و به سمت جامعه ای پیش خواهند رفت که همه نارسائی های سیاسی و اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی برطرف خواهد شد . آنها چنین تصور می کردند گه دیگرنه دیکتاتوری خواهد بود و نه بیکاری و نه نداشتن سرپناه .
