نوک روچ (نوروز) 

 نوک روچ و  هزارگنجیں بهارگاه ءِ  مستاگ ءَ ، چه دل ءِ جهلانکیاں ، "پهره " و "پهره" ءِ پر مڑائیں بیل و همبل ، و وانوکاں، مبارک بات گوشاں. امیت انت که نوکیں سال، برکت ، جانداهى ،دوستى ، زانت و رژن ،امیتانى ردگ و عملى بیگ ءِ سال به بات. سالے که مات و گهارانى چم ارسیگ مه بنت .و پتانى و براتانى و ورنایانى دلاں ، هزار امیتیں مراداں، جڑ بندنت و ما را په نوکیں آپسر و رژنے ءَ سر بکن انت.

  امیت انت که نوکیں سال ، نوکیں راهانى شوهازگءِ بنگیج بات. امیت انت که گیمرتگیں دل و گیمرتگیں مراد و واهگاں ، نوکیں شهمے به زیر انت ؛ و همے بمار انت که اے مئى دنیا و جهان انت و په آئى ءِ آباتى و دیمرئى ءَ راه و در ے شوهاز بکن انت.
  امیت انت که مئى ورنایاں ، سوکى و پرسى ماتاں ،گهاراں و پتانى دل ْ‌ءَ دوا و مرهمے به بنت. و په آهانى دردانى آس ءِ توسگ ءَ ، آهانى سوج و دلدارى و کمک ءَ ، چک و پد نه بنت.

 امیت انت که هداجان ؛ بلوچانءَ کوریں کینگ و دژمنى ءِ بدل ءَ ، زانت و مردے به دنت که دلاں  ، رژن و ڈیوای ءِ بالینوک به بیت تا که سکیں راه ءَ پر آهاں ، شیواریں رهبنداں ، تچک تر کرت بکنت. بلوچ راست گوشتگ : "‌آس په تپتگ کشت ءَ نه بیت ، مهر په بها گپت ءَ نه بیت ". سبز بات بلوچ و بلوچانى دیوان . نوکیں روچ ، پر سرجمیں بیل ،برات ، مات و گهاراں مبارک بات !


زمانگ نوک انت چمروک ، روچ انت پر تو نوک نوک
                                                         بیا دل ءِ بند، مهر ءِ پُشترند، دلبر انت پرتو هدوک
بیا به چَنڈیں، کوه بندیں ، چادر و لُنگ ءِ گَــــــم ءَ
                                                         بیا بــهار ءِ  مــا په وش آتک ، دَرکپاں باں دیـمروک
بیا هگازى ،بیا تو نازى ،  بیا سروزاں ساز بـــکن
                                                         بیا به چنڈیں زیمراں و  ، شادهانى بئے سـروک
بیا که کاڑ و بیل و همبل ، بیا که دنیا شـاده انت
                                                         بیاکه دهکان دیـمروک انت ،مالداراں انت هُـدوک
بیا که سازگر ساز کتگ ساز ،بیا که مرگانى توار
                                                      بیا که پل ءِ مستى انت و رَنگ هزارسازءِ گوشوک

                                        ( نا توام)                      کریم بلوچ_ تهل