پَه شَیر (شعر) ءَ نیپَگانی ئَی دَمان
The Pre-poem Moments
********************************
ملک طوقیA poem in Baluchi by Malek Towghi
********************************
********************************

هزار دیم و هزار کانت و  هزار چَمّ  و هزار گوشین
حیالاتان اِی  تحمی
کپتگ  مَه  لاپا (لاپ ءَ )
مَنی سَر  چَهر وارت ... و  ... دل   بَدَ  کنت.
گَجّ و کَپ انت  و  شانگا گِپتگ ...
شاعری ئَی  نیپَگانی اِنت  !
پَدا  مَی  دِل سَهی ... و ... دَپ مَگوَشتین ...
مارَگ و  رُژن ئَی  مَزَن کَور ا
گوَشَی ... هار اِنت !!
پَدا  زِرد ئَی تَهار چاتا ...
گوَشَی ... دَه صد  سری ...
جِنّان و جاتوگان اِی ...
چیهال اِنت  و  کوکّار اِنت ...
گنوکین دِل ... پدا
گون عقل و هوش ئَی
راه و رَهبندان
گِر و دار اِنت.
پَدا ...
هَر نیمَگی  چَکّ جَنان ... گِندان :
گوَشَی زومّ اِنت  و  سیه مار اِنت
پَدا  سیاهین شَپ ئَی:
دِل تَلوَسی ... ای دیم و آدیمی...
گوَشَی ...
من  کَپتگان سیه دَنّ ئِیا ...
سَر  سار  و  بیسار اِنت.
سَرا  چست کَنان ... گِندان:
بدین  دیهان اِی  دَپ پاچ اِنت.
گوَری  آچان اِی لَمبوک  اِنت ...
گوَری  گُرک اِنت  و  هَپتار اِنت !!!
پَدا ...
گرَنچین حَیالاتان اِی  لَمبوکان ....
کُتَگ   باهَند ...
بَلَی
سَر رِِشتگ اون   گار اِنت !
*******************
ملک طوقی

http://www.baask.com/diwwan/?topic=340.0

دیمدرائی دیوان


       تمپ _ بلوچستان ، زیکیں روچ ، 2010 ءِ فروری ءِ هپتمی روچ ءِ ساهت چار ءَ چه « ینگ رائٹرز سوسائٹی » ءِ نیمگ ءَ ، بلوچی زبان ءِ پٹ و پولکار ، رشید خان ءِ پٹ پولی کتاب « بـَتـَـل گـَنـج و آئی‌ ءِ پُشدر » هور گوں بلوچ ورناییں جهدکار و راجی شاعر اسحاق خاموش ءِ نوکیں آشوبی شئیران ءِ کتاب « جار » ، و واجه وفا بلوچ ءِ شئیرانی کتاب « آپ ءِ وفا » یکجاه دیمدرائی بیت .

      اے پیش داریت که بلوچ راج ءِ جهدکار و ورنا ، هما وهداں هم که بلوچستان چه وَشنیاتکانی نیمگ ءَ جنگ ءِ آس ءَ سَچاں ، پیلـُشاں و هروجاں بیان انت ، چه وتی ماتی زبان ءَ شموشکار نه انت . ما اے واجهانی راجی جهداں چه دل ءِ جهلانکی ءَ مبارکبات گوئشیں و امیت انت که اے نوکیں مستاگے په بلوچ جهد کاریں ورنایاں به بات که وتی ند و قلم ءَ کار بندنت و وتی دل ءِ جبزگاں په ماتی زبان و وتی راج ءَ درشاں بکن انت !


                                                                 « پهره »

دَسْـــــــتـــــــــونـــــــــک


یـکـبـرے بـیــا مـنـی دوست ، گپے ترا گـُشـاں

اِشــک ءِ گـَمـاں تـئـیــگاں چــو مَـنـجـلی جُشاں

شـَرّ زان ئے پُــلـّیـں« هـانل » منی هیل و آدتاں

من چه کسانیءَ دوست تئی دوستی ءَ چُشاں

دیــم ءِ نِــکاب ءِ لُـمـب ءَ کـمــے وتی به لـیـٹـیـں

بــِلّ ئی شراب ءِ شیشـگ دست ءِ منی پرشاں

کاینت تهار و لـُنجیں شپ گـَم ، تئی که پمّن ءَ

وهدے که گیش بنت درد ، دست ءَ دل ءَ مُشاں

سَوگاتاں داتگیں گـَم دِشــتــار ءِ گوں من زند ءَ

شَـرّ زاناں من«سُهیل»گـَم احسان ءَ اے گُشاں


                                             احسان سُهیل
                                       پشت وشکوش _ بلوچستان

تاج محمد طائر                                   دَســـــتـــــــونــــــــک


جــی تــرا اوســت ءَ شـادمـانی ءِ

سَــکـّیــاں سَــگ ئے زنــدمـانی ءِ

تو گـَنـــوکے ئے مــاں سراں پیری

وَشّــیــاں لــوٹ ئــے نــوجـوانـی ءِ

دْروهیت نیم راه ءَ دائم ءَ چوشیں

تــو مـَه بـئـے رهـچـار ماهـکانی ءِ

چه وتی جْرند ءَ هم نه بئے ایمن

سیم سر انت اے تئی بدگمانیءِ

کـُچّـَل انت پمّن گَپ تئی همبل !

کنت جهان توسیپ وَش لِسانیءِ

کُرتگنت دُژمن دوست وتی بندیگ

مـن نـه باں چـون تئی دُر بیانی ءِ

دیـدگان کار بـَنـد « طائر »ءَ زیر بار

شـَنــک وتــی کــیــگـد مهربانی ءِ


                                                کـُنـَـرَک
                                               08/02/98

اکبر بارکزیی

                                   تئی مهر منا در کار نه انت !

امروز چه وت بیزار مه بئے

اے دوست گـُل و گلزار به بئے

            سَکّ دوست منا را تو دارئے

            هر درد ءَ شریک ئے ، گـَم وارئے

            تو لوٹ ئے که من هر پاس و دم ءَ

            تئی دیما بننداں ، دور مباں

دَســـــتـــــــــونــــــــک


دو چَمّ دست ءِ لکیراں چاریت سوال کنت

اے بـَهت اِمروز ءَ چونیں چونیں کمال کنت

کهیـر ءِ درچـکے به بیت یا که گلاب پـُلـّـے

گـُـوَهـر ایشانی تـاکاں ریـچـیـت زوال کنت

دلوں زریت انت په دوست ءِدید و ندارگ ءَ

شپاں که پگروں تَچیـت هر پَیم ءَ بال کنت

تَسلّی یــے دَنت دل ءَ منی کاسد ءِ کلوه

زهـیـر نندیـت گوں گـَمـاں گـَپ و ٹال کنت

«رفیق» من ندراں هـُدا ءِ پهکیں کـُدرتانی

اے روچ و ماهاں چے پیمءَزیریت سال کنت



                                                       رفیق راهچار
                                                    پیشن _ بلوچستان

فیصل میر غلامحسین بلوچءَِ گوں گالگدارے

فیصل میر غلامحسین بلوچءَِ گوں گالگدارے

جست و رد بند دیوگ ولید گربنی

ورنائیں فیصل میرحسین بلوچ گوں وتی مات و پتا کسانسالیا لندن آتک و ھمدا جاھمنند بیت۔ فیصل بلوچ شہ کسانسالیا وتی پھتویءِ سببا ماں إسکولا نامدار بیت۔ صداں إسپیت، سیاہ، ھندی، پاکستانی، إیرانی و شہ دنیاءِ دگہ کنڈاں آتکگیں مردمانءِ زھگاں فیصل بلوچءَ یکـّوئی باج برت۔ پدا آئیءِ دلا ھب کت کہ معیشتءِ پڑا دیمترا بہ وانیت۔

ھمے پڑ آئیا رندگیری کت و گریجویشن کنگا پد آئیا ماسٹری ماں 'إنشورنس بزنس و رسک منیجمنت' سرحالا 22 سالءِ عمرا سرجم کت۔ إے وھدی آئی سرمایه گزاری کنوکیں جرمن بنکےءَ کارا إنت و ألکاپیں پگار گرگا إنت۔ إیشیءِ کشا لندنءِ بلوچ أنجمنءِ حسابداریءِ ذمواری فیصل بلوچءِ کوپگان أنت۔

بلوچی نیوزءَ یک گالگدارے گوں فیصل میرحسین بلوچ کت و شہ آئی لھتے بُنـُکی جست کت أنت۔ بیا إت ھؤریا جست و پسّواں وانیں۔

اِشک ءِ راه ءِ سرا


وَشّیـن سـالے به بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا

گـَــم مسـالے بـه بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا


مــن که جــیــڑاں دل ءَ وهـد وهــد ءِ سرا

شـئـیر و گالے به بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا


ما را بــے ســار کــنــت تـئی جتایی امُلّ

بَـس هـیـالے بـه بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا


آتــک کاســد گل ءِ پــه مــن ءَ انــشــپـی

وَشّیـں هالے به بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا


مُسلم ءِ مَــرگ ءِ جـار مرچی تالان بیت

زنــــد نهالے به بیت  اِشک ءِ راه ءِ سرا


                                                     مسلم مراد
                                                پشت وشکوش _ بلوچستان

ملک محمد رمضان

                                             پــاکــیــن وطــن


وطــن پـــاک و پــاکانـی پــاکـیـں وطن

شـَه اِکسیر ءَ گِهتر تهی هاکیں وطن

جــهــان ءَ تــهــی ریــخ ءَ چــو تنگواں

چــو روش روشـنـا ، شهمناکیں وطن

گُل و نُسترن چے تهی سیالی کناں

شَه الماس پَن جوانیــں تاکیــں وطن

تــہــی گلــزمین ءَ په مــا هــون دان

توان داں که استیں داں واکیں وطن

گــوں آزمان ءَ تـهـی کوه هم کوفغاں

شــرف شـان تــهــی برزناکیں وطن

اولُــس ءِ اراده چــو کــوه محکم انت

پــه تــهــی دُژمـنــاں بیمناکیں وطن

مسلمانوں مَؤتءَ شه ترسوں نہ ما

سرا تــهـی مِرَگ ءَ شرفناکیں وطن

                                     گـــــــال



ڈ ُکّ و سَـکـّی بــیــت چــو زندمان ءِ رنگ

گار ءَ بــیــت تاهـیـر ،آسری بــیــت جنگ

چـَنـگ گوں چـنـگی ، دل ءِ وَشّــی بَنت

کـُشت و هـون ءِ دَؤر ، بیت زمانگ تَـنگ

بـَــنــد و دیــوالاں بـنـت هـزار گــوں ڈوک

ٹـِک و پــولِـنـگ چه ، آسن ءَ جـنـت زَنگ

گــوات و نـاپــوهــی چــه ســر ءَ دور دار

چَپ و چـوٹـیـں راه ،چو گـَر انت و درنگ

کس نه مـیـڑیـنـیـت هچ سر ءَ گوں ڈوک

چــو به زانت الـمـاسیـں سرانی سَنگ

«تهل»ءِ‌شومیں زَهر،کسءَنه وَش بیتگ

شـات دوست ءِ تَب ! بات مدام مهرنگ


                                                کریم بلوچ - تـَهـل
                                                    06/02/10

محمد حسین عنقا

                                  ما بلوچوں گِدان نندوکیں

ما بلوچوں گِدان نندوکیں

مئے گِدان انت آسمان ءَ چو

وَش نِگه بی بی ءِ گِدان ءَ چو

چے سما هست ماں جهان ءَ چو

لوگے ماڑیگے پل اڈوکیں

مے دل ءَ نیست ئی  سُرینوکیں

اکبر بارکزیی

                               من شمے آسمان ءَ نه لوٹاں


چه کرنانی کرن ءَ

منی اندر ءَ مردے روچ و شپ ءَ

آه و پریات کنت

کـَـرّ و کوریں هدایاں

گوں برزیں جهان ءِ بزیں آسمان ءَ

اکبر بارکزیی

                                     مِـیــد و توپان


منی یکدار گار اِنت

زِر انت توپان و گوات انت هِیرّ و هار انت

تـَلاریں شَرتگاں گرند و غبار اِنت

زُرُمبشے وَجـَـگاّ و توار اِنت

                          

گـُل خان نصیر

                                        چــــــاربــَـنـــــد


            ننـگ انت بلوچ ءَ په که چـَمدار به بیت

                                        نان ءَ وتی گـَئـیـراں چه طلبـدار به بیت

           زندے که اگں چو په مَیـاراں به گوئزیت

                                        وَشنت چه چُشیں زندءِبدل دار به بیت


                                           *****


           براساں زَرّ و سُهرانی بـُتـاں گار کن اِت

                                       اے رِپک ءِ مـنـدر ءَ داڑینیت و آوار کن اِت

           جـاگـیـر و زمیـن ، سُهـر ، ماڑی و محلّ

                                        کـُلاّں بــگـر اِت ، قـوم ءِ سرا بار کن اِت

                                          ٭٭٭٭٭

گـُل خان نصیر


                                      بولان هار کنت


سُهبی مئے سرا

نیل بوئیں زِر ءَ

نود و جمبراں

آتکنت په شـَلاں

شال ءَ جُلگهیں

میر عمر میر

                                         میراث

منی میراث

زمین ءَ کـَپتگیں ارس انت

نه چـَنـکاں بَنت

نه چـَمـّـان بَنت

سبق انت واهگ ءِ گـَنجیں

وفاهانی گـُلیں دَرس انت

بلے بیا چیزوکے مـَڈّی

زَهیرانی

وتی من اُمبر ءِ جـوّا ءَ بـبّـا داتگ

مروچی بس من ءَ تهنا

نصیب ءِ درد همراه انت

صباهانی منی کوش انت

تهاریں نوبت ءِ ماه انت

منی میراث

په اهد ءِ نزوریں کوپگاں گران انت

بگند بارین

چے پیم ءَ زندگاں من ، روچ گـْـوزّان انت

میر عمر میر

                                        دَســــتـــــــــونـــک


دل ءَ دست جـَن نــگاهانی اِنان ءَ

مـنـا کـُشـتـگ چے پَیم ءَ زندمان ءَ


من چُـنـت رَنـد ءَ بـراپی آپ وارتگ

نه رَؤت مهرانی تئی نیمون جان ءَ


شپءِهوشامی ییں تُنّءَنپروشیت

دل ءَ رَد دَنـت چـراگـــے ماهکان ءَ


وتــی شوهازگ ءَ شوهاز زان ئـے

جـهـان مـانگیشتگ انگت جهان ءَ


مـن مـهـکان ءِ دل ءَ رودینتگ پُلے

وتــی دیــدگ شـمشـتـاں آزمان ءَ

محمد اسحاق عطاشات

                                                   زهیرانی زاره


بـیـا کـجــا ئے ! منی سِچکانیں خیال ءِ اوتاگ

چــم کـدی بنت تئی ارمانی ئیں دید ءِ محرم

ارس و اولــم بـیـت پـمـن اے زهیرانی هَـتـم

من په چوشی شپی پاساں گوں رگاماں پیڑیں

  دَسـْـــتـــــــــــونــــــــــک


مـهـر و دوسـتــی ءِ پـُلّ بـهـار کـُتـَگ

زنــدمـان ءَ دوسـت آتکگ سار کـُتگ

آزمـان ءِ دْریـن  چـو واهـگ ءِ سینگار

گـُل وَتیگ مـا را ،چو مُـژدَه وار کـُتـَگ

واب سَـپـَر کُرتـگ دل په هَـزّام شَهر

گـوانـک : "آجـو بات" سَـرمَچار کـُتـَگ

بَـنـد و بَـنـدیــگاں کـَـد نـه بَـنـت آزات

نـنــدگ ءَ هــرکـس ، کـه وَدار کـُتـَگ

زنــــد ءِ ڈ ُکّـیــاں دل لـَپـرزیــت هــم

شَپ چراگ جُهد انت،سسا یار کتـَگ

ما گُلیں واهگ« تَهل »ءِ زامات کـُرت

چو کریم بوت گار ،جــِنّ شکار کـُتـَگ

نِـنـــدگ ءَ دَم بُــرت مــا بــرات ءِ تَماه

کـَے بــزانـت چـون دَؤر برات وار کتگ


                                    کریم بلوچ _ تـَهـل
                                        01/02/10

مراد ساحر

                              دَســــــتـــونـک  ( غـــــزل )


چـُشیں هم ظـلم دُردانَگ کـَن ئــے تو

اوَل دئــے مـهـر و دیـوانگ کـَن ئــے تو


مــنــی مــهــر و وفــایــانــی عـِــوَضّ ءَ

غماں کار ئے سر ءَ پانـَـگ کـَن ئــے تو


دئــے نــوک نـوکیں دلبَـڈی هَمـُـک روچ

تــمــامـیـں عمر ءَ دلمانگ کـَن ئــے تو


تـــرا وهـــدی قـــولاں یــات گِــیــجـاں

وتــا را پَــهــک بــے زانـگ کـَن ئــے تو


ســر آتکگ نیں که زند ءِ گـُـڈّی اوتاگ

کـَدی ، په ساحر ءَ ترانگ کـَن ئــے تو

گـُشت ءِ مردمانی نانانی نام


گـُشت ءِ مردمان ءَ بازیں نامے هست انت که تهنا وت اش کارمرز کن انت یا آهانی گالوار ءَ دگه دابـے گوشگ بنت . من ادان گُشت ءِ مردمانی چیزے نانانی نام ءَ نبیساں ، امیت انت که هما نام که ادان نبیسگ نه بیتگ انت ، یا من راست نه نبشتگ انت راست نبیسگ به بنت و ایدگه گالوارانی مردم هم ، یا هرکسے وتی شهر و کـَـلـّگ ءِ ناماں به نبیس ایت تا که ایدگه بلوچ سَهی و سرپد به بنت :

Professor Dr. Zeenat Sana Baloch

Akbar Barakzai

محمد اسحاق عطاشات

                                            
                                         غزل


په هوشاماں ترهیت ، بشّامیں زرد ءِ غم جتیں بولان

کپنت بیر و سرپنت دمبال ، و سبزیت سرمگیں بولان

سگار ءِ هون چکیں زه بیت که لـعـلـیـں رکّ ، مانا یـک

ببیت کاڑ ءِ که ڈیه ءِ غم ، گشاں مـا سـرجمیں بولان

مراد ساحر
                                    غزل



تـُرندیں گـُـوَرگِندے گُلیں مهر ءِ شریدار ءَ جـَتـَـگ

مـــن که ایـرجیــگاں منا جِند ءِ گِر ءُ دار ءَ جـَتـَـگ

بلوچی هر بلوچ ءِ ساه و جان انت !

                                    (کـُلوے په نوکباهندیں ورنایاں )


بلوچیں ما بلوچی مئـــے زبان انت

بلوچی هر بلوچ ءِ ساه و جان انت

بلوچی دل پسند انت هر کجا که

بلوچی مجلس ءِ گپ و تران انت

بلوچی زیمر انت مئے دل نوازیں

گـُش ئے چو بلبل ءِ نغمه روان انت

گـُشوکیں شائرانی سَؤت و الهان

مئے آرامی ءَ ، روح و روان انت

یــک آشوبـــــے آرگ بــــات
                                                     غزل
یــک آشــــوبـــــے آرگ بــــات

«نـیـک ءُ بــد» پجـّارگ بــــــات


نــــامــداریں بـــــد کــِـــرداراں

چـمّ سهرے پیشدارگ بــــات


وانـنـــده ایں بــے بــــــــُـوداں

هــرجاهے ڈوبارگ بـــــــــــات


راج ءِ پنــــــدل بــــــــــــازانی

هرچ رپـک ءَ مــــارگ بــــــات


سر داں پاداں،پُـر عیــب اِیں

زنـــــد ءَ را پلگـــارگ بـــــــات


ڈیه ءِ هرچ سنـــگ ءُ ڈوک ءَ

چـُـکگ چمـّــــاں دارگ بـــات


ساحر، وازمنــدیــــں زرداں !

آه بات نے افــــارگ بــــــــات


                                           مراد ساحــــر

چــــــــاربـَـنــــــد

      بـے علم و ھنــر کس مــاں جھاں شــات نہ بیــــــــت

                                    بــے جـھـد و عمــــل ، ھچ کسے آبات نہ بیــــــــــــت

      یــــک ٹـکـے گوئـــــــشاں ، ایشرا تو مھر بــــــــــــــدار

                                   قـربانــی ءَ بــیــد ، تئـــی وطـــن آزات نہ بیـــــــــــــــت

                                                         گل خان نصیر

http://www.voiceofbaloch.org

 نازینک

{وتى دلدوست ، کسانیں و نازآتکیں بچ ، " آزات"جان ءِ نام ءَ که وتی پت ءِ
شیریں بچ انت . }

دلدوست و کسان ، آزات ئے
لکیں تو یلان ئى برات ئے
هـــنبوئیں مــــــرادانى پـُــل
مهر ءِ نـــوگلیں زامات ئــے

چــــــــــار بــَـــــنــــــــــد


سال سـَد انت،
                هون بـَـــد انت ،
                                رنگ نه داتگ کِینَگ

مهر هما انت ،
              دوست کجا انت ،
                                یار ءَ چو پُلیں بِینـَگ

زند کُجام بـَر ،
             واهگ ءِ ڈوبــــر ،
                               راه ءَ په گیجاں من

سار شُتَگ بیلاں ،
                 راج ءِ ماں جیلاں ،
                                   چوشیں گِینـَگ

                      دَســــــــتـــــــــــــــــــونک


مـَهگـُـلانی چَــمّ شـکاری ، دل شــکار انت بـــے وَسیں

مهر ءِ راه ءَ پیر کـُمپ انت ، سُرین چَنگ انت بے کسیں


گـوئشت مـلا هـرچـی لــوٹ ئے چه هـُدا تو لوٹ و بـَس

چـَنــگـیـں دَؤر و چـوٹـیـں دُنـیـا ، جـُهـد ءِ راه ءَ تو رَسیں


هــون ءِ دریا دوسـتی بیت ، یا که کـُشت و هون گِیش

پَـهــر مـدام په زندگان انت ، مَؤت وا آسے بیت جَسیں


تــرس بـهـای انت زنــد ءِ بیلی ، مَؤت نترسی ءِ مَـیـار

زنــد ءِ گـنـج ءَ کــرتــگ سَـؤدا ، میر و بیلاں بَد کـَسیں


چَــمّ کـُٹ انت نــنــد انـت بے جُهد دَر نَگیب ءِ هاتر ءَ

دَؤر ءِ دل مان ، راه ءَ بــارت نــه نـاز و رِپکاں تـُلـُسیں


سَـر پـه زنـد انـت ، زنـد وا بـانـور ، پـه مـرادانی بهار

کـیـنـگانـی زَهـر انـت آسـر ،یـا شرابے بیت گـَسیں


« تهل » من ءَ داتگ چو پَنتاں چه وتی گَنجین در ءَ

من وَگوئشتگ هوڈے تُرسوک،راهی زُرتگ چو پَسیں


                                              کریم بلوچ _ تـَهـل
                                                   29/01/09

    خونواریں متحدہ قومی موومنٹءِ مردم کشی راھبند! 

 چمشانک: ولید گربنی

http://www.voiceofbaloch.org

بلوچ، عرب و ترک آزادی لوٹوکیں گلانءِ نمانیدواں گوں أمنسٹی إنٹرنشنال گدار کت

إیرانءِ بندیگیں بلوچ و دگہ قومانءِ آزادی لوٹوکیں گلانءِ نمایندواں گوں أمنسٹی إنٹرنشنال گدار کت و وتی ملکانءِ تھا بیوکیں إیرانءِ زوراکی إش پاشک کت أنت۔ گدار کنوکیں ٹولیا ھمراھیں آدگہ ألاحوازی عرب و ترک قومانءِ نمایندہ إتنت ۔

ماں إے گدار بلوچستانءِ راجی زرمبشءِ نمایندوا بے میارا بلوچاں دستگیر کنگ وغیرقانونی درنجگءِ إیرانی کارکرد ظاھر کت أنت۔ هنیگاں ماں پھرہ ھنچنائیں مردمانءِ سرا سلاحبندیں سرکاری واکانءِ تیرگواریءِ سببا ھشت کسءِ شھید بیگءِ حال هم دیگ بیت۔ گشگ بیت کہ ھمے تیرگواریا دگہ بازیں کس ٹپـّی ھم بیتگ أنت ۔

زرمبشءِ نمایندوا شہ بُنی آزادیاں زبھریءِ خبر کت أنت و گشت کہ إیرانی واک بلوچاں ماں وتی ماتی زبانا وانگ، حالتاک و تاکنبد شنگ کنگءِ إجازتا ھم نہ دیگا أنت۔ مذھبی جبر و دینی بُنجاھاں سرکاری دستمانجنیءِ باروا درگپتگیں شاھدی ھم أمنسٹی انٹرنشنالءَ دیگ بیت أنت ۔

بلوچستانء راجی زرمبشء ویبجاھا شنگ بیتگیں حالا دیمترا داتگ کہ آذربائیجان و عرب ألاحواز قومانءِ آزادی لوٹوکین گلانءِ باسکاں ھم ھمے وڑا وتی وتی دمگاں بیوکیں إیرانی زوراکی بیان کت أنت۔ گدارءِ گڈسرا پھکاں أمنسٹی إنٹرنشنالءِ منـّت گپت أنت کہ إیرانءِ زوراکیاں ماں دنیاءِ دیما پاشک کنگا آ مدام دستگٹ إنت ۔

بلوچی نیوز داٹ کام

 تبصرہ: ولید گربنی

 

 جمھوری إسلامی إیران یا دیکتاتور و نسلپرستیں فارسستان۔ 

چیزے روچ ساریا بلوچستانءِ راجی زرمبشءِ ویبجاھا یک حالے وانت کہ إیشیءِ ردا 'إیران شہ إسلامی ملکانءِ لئیبانءِ مھمانداریا زبھر کنگ بیتگ' أت۔ إے حال کہ بُندرا بی بی سیءِ نسلپرستی فارساں شنگ کتہ بیتگ؛ سرکچ دیگا إنت کہ دادانء ِچکـّا 'خلیج فارس' نبیسگءِ سببا إیران زبھر کنگ بیتگ ۔